سلام

سلام من اومدم .بازم دير اومدم 

آرتا كوچولوي من ديگه  واسه خودش مردي شده........

من قربونش برم كه با خنده هاش شادي رو مياره تو خونه مون  ...   تو دلامون ... تو زندگيمون ........

صداي قشنگش آرامش مي ده بهمون .وقتي خوابه انگار يه چيزي گم كرديم .يه چيزي كمه .خونه سوت و

كور ميشه.خيلي عجيبه ولي وقتي مي خوابه دلم براش تنگ ميشه.تند  و تند ميرم نيگاش مي كنم .

بچه ها تو خواب عين فرشته هاميشن. تو خواب كه نيگاش مي كنم دلم مي گيره .يه حس عجيبي بهم

دست ميده.............

يه هفته اي هست كه خوب راه ميره البته هنوزم گاهي ميفته اما  دوباره پا ميشه و راه ميره

هر جا كه برم دنبالمه هر جا بشينم مياد كنارم و خودشو برام لوس مي كنه .......سرشو ميذاره رو پاهام

يا سرشو ميذاره روي سينه م و هر چند ثانيه يه بار هم بر ميگرده يه نگاهي به من ميكنه و لبخند ميزنه

بعددوباره سرشو مي ذاره رو سينه م.مي ميرم واسه اين كاراش...

وقتي از اداره زنگ ميزنم خونه گوشي كه مي دن بهش باهام حرف ميزنه .البته به زبون خودش!

به من مي گه آيدا ! مامان نمي گه .پشت تلفن هم وقتي صدامو مي شنوه ميگه آيدا و من از شنيدن

صداش خستگيم در ميره.......

يه چيز ديگه كه آرتا مي گه  و من خيلي خوشم مياد اينه : دوو ده  دوو ده ......! نمي دونم يعني چي اما

خيلي بامزه اينو ميگه .پشت تلفن هم چون مي دونه من خوشم مياد فوري مي گه دوو ده دوو ده .....

باورم نمي شه اين همون آرتا كوچولوي منه .........